|
Dag Rob |
||||
|
Feestweek voor de heer Greeuw Van maandag 24 tot en met vrijdag 28 januari 2005 hebben wij afscheid genomen van onze directeur Rob Greeuw. Programma afscheidsweek Rob Greeuw
maandag 24 januari
Maandtheater
Bekijk hier de
foto's van de dag 1
Brief van Rob Greeuw
Er is een tijd van komen en… Bijna 39 jaar geleden (in 1966) las ik in de krant, dat er op een pas opgerichte school in de Boerhaavewijk een vacature was als groepsleerkracht. Ik solliciteerde bij dhr. Jan Hoek (de naamgever van de voorloper van de Satelliet) en werd aangenomen. De Don Boscoschool was toen nog gehuisvest in een aantal noodlokalen op de plaats waar nu de Dumontschool staat (bij de brandweerkazerne) Aanvankelijk waren er maar vier leerjaren, maar het aantal leerlingen in deze nieuwe wijk nam snel toe. Er werd begonnen met de bouw van de huidige Don Boscoschool, dat in 1968 gereed kwam. Het aantal leerlingen groeide heel snel: een aantal klassen moest worden gehuisvest in noodlokalen op diverse plaatsen in de wijk, totdat in Meerwijk de Laurensschool (nu ‘de Meer’) werd opgericht. Lange tijd waren alle klassen dubbel: twee klassen 1, twee klassen 2 enz. Er was in de school ruimte voor een apart documentatiecentrum en op een gegeven ogenblijk ook voor een handwerk- en muzieklokaal. Ook voor de overblijvers was er enige tijd een eigen lokaal. Toen in 1985 de basisschool er kwam, werden er bouwkundig wat aanpassingen aangebracht en konden de kleuters uit de naast de school gelegen Francescokleuterschool (nu de Islamitische school) verhuizen naar het gebouw van de Don Boscoschool en ontstond de basisschool Don Bosco, zoals we die nu kennen. Tot 1988 ben ik groepsleerkracht geweest, vooral in de hogere groepen. Toen in 1988 de toenmalige directeur (dhr. de Wit) met vervroegd pensioen ging, werd ik benoemd tot directeur van de Don Boscoschool. Aanvankelijk deed je het ‘directeurswerk’ op een dag in de week erbij, naast het werk als groepsleerkracht in groep 8. Het werk van directeur ontwikkelde zich langzamerhand tot een fulltime baan, wat betekende, dat je geen ‘eigen klas’ meer had. Aan de ene kant was dat natuurlijk heel jammer, want de dagelijkse omgang met de kinderen van je ‘eigen klas’ is het werk waar je ooit voor had gekozen. Ik heb het werk als groepsleerkracht heel leuk gevonden: van heel veel leerlingen weet je je de namen nog te herinneren. Ik denk, dat ik voor hen best een veeleisende leerkracht ben geweest, maar dat er ook voldoende gelegenheid was om met elkaar te lachen.
Het begeleiden/trainen van kinderen voor sporttoernooien, zoals schoolvoetbal voor jongens en voor meisjes, de blokjesbaltoernooien in de Kennemer Sporthal waren heel leuk. Zowel met elftallen van jongens als van de meisjes zijn we in het KNVB-centrum in Zeist geweest om als schoolvoetbalkampioen van Haarlem mee te doen in de strijd om het ‘landskampioenschap’. Het afscheid van de hoogste groep van de basisschool (eerst in Vogelenzang, later in Hoenderloo en op Texel) waren hoogtepunten in het schooljaar en de musicals waren een prachtige afsluiting van de Don Boscoschool voor de leerlingen in de loop van de jaren. Als directeur kreeg je natuurlijk een heel andere positie in de school: minder direct contact met de leerlingen en hun ouders, zoals je dat gewend was bij een eigen groep. Je was meer berokken bij het ontwikkelen (samen met de leerkrachten) van het schoolbeleid, er moesten heel veel verschillende soorten van ‘plannen’ geschreven worden, de administratie slokte veel tijd op (er was nog geen administratrice), er moest veel worden vergaderd met bestuur en andere directies van scholen, problemen oplossen, kortom een fulltime baan! De contacten met leerlingen en hun ouders/verzorgers zijn als directeur anders dan als groepleerkracht. Ik heb die wat meer sporadische contacten toch als regel als heel prettig ervaren. Natuurlijk, er waren wel eens tegengestelde belangen, en niet iedereen zal het altijd met genomen beslissingen eens zijn geweest. Toch denk ik dat we kunnen stellen, dat we op de Don Boscoschool steeds ernaar gestreefd hebben om het onderwijs en alles wat daarmee samenhangt in een zo prettig mogelijke sfeer te laten verlopen. De school moet een plaats zijn waar een ieder (op de allereerste plek natuurlijk de kinderen, maar vanzelfsprekend ook hun ouders/verzorgers en de leerkrachten) zich prettig voelt, er moet een goede sfeer nagestreefd worden. De leerresultaten zijn natuurlijk belangrijk maar een goede omgang met elkaar nu, maar ook later, is minstens net zo belangrijk. Hopelijk hebben de kinderen en hun ouders/verzorgers ervaren, dat we veel waarde hechten aan een goede sociale omgang met elkaar. En als daar dan zo nu en dan toch iets mis dreigde te gaan, dat wij als team daar steeds geprobeerd hebben op een goed manier op in te spelen. Ik hoop, dat ik met het nastreven van bovengenoemde zaken een steentje heb kunnen bijdragen aan een goede periode van de kinderen op de Don Boscoschool en dat men met plezier aan die periode op de basisschool terugdenkt.
En…er is een tijd van gaan! Het is natuurlijk best moeilijk om na zo’n lange periode een streep te zetten onder je werkzaamheden aan de Don Boscoschool. Maar het is heel plezierig om te weten, dat het ‘roer’ van de Don Boscoschool wordt overgenomen door mevrouw Meijs, die nu bijna een jaar op de Don Boscoschool werkzaam is. In die tijd hebben we (directeur en leerkrachten) kunnen ervaren, dat de leiding van de Don Boscoschool bij haar zeker in goede handen is. Ik wil iedereen die in al die jaren op wat voor manier dan ook bij de Don Boscoschool betrokken is (geweest), heel hartelijk danken voor alles wat zij voor de school hebben gedaan en voor de prettige periode die ik hier als groepsleerkracht en later als directeur heb gehad.
Rob Greeuw
|
.JPG)
